Brykieciarki - urządzenia służące do ciśnieniowej aglomeracji materiałów sypkich. Pod wpływem sił zewnętrznych rozdrobniony materiał ulega stałemu zagęszczeniu i scaleniu w zwartą formę geometryczną.
Wyróżniamy brykieciarki:
- Hydrauliczne
- Tłokowe
- Ślimakowe
- Walcowe
Brykieciarka tłokowa (mimośrodowa), stemplowa, korbowodowa
Brykieciarki tłokowe wytwarzają brykiet cylindryczny o ciągłej strukturze. Długość może być regulowana dodatkowymi elementami tnącymi. Prasy te działają w wyniku pulsacyjnego oddziaływania tłoczyska na surowiec. Duża częstotliwość obrotów koła zamachowego (150-200) zmusza do solidnego mocowania brykieciarki w celu eliminacji skutków wibracji. Odporne na wstrząsy korpusy wpływają na ich wielkość i masę urządzenia. Wydajności tych maszyn mieszczą się w zakresie od kilkuset do paru tysięcy kg/h.
Ze względu na sposób wytwarzania powstały brykiet posiada warstwową strukturę gdzie grubość poszczególnych warstw uzależniona od rodzaju prasowanego materiału i wynosi od kilku do kilkunastu milimetrów.
Zastosowanie – charakterystyka
Maszynami tego typu wytwarza się brykiety cylindryczne, najczęściej o średnicy od 40 do 120 mm i długości do 300 mm. Charakteryzują się dużą rozpiętością wydajności (od 150 do 2500 kg/h) i dużym ciśnieniem prasowania (do 200 MPa). Brykiet, ze względu na impulsową pracę stempla, posiada warstwową strukturę (warstwy o grubości od kilku do kilkunastu mm). Struktura ta powoduje, że brykiety dość łatwo ulegają rozwarstwianiu i kruszeniu w różnego rodzaju procesach manipulacji nim.
Powyższe cechy predysponują to paliwo do przemysłowego wykorzystania w kotłowniach o średniej i dużej mocy.
Rys. 1. Schemat ideowy brykieciarki stemplowej:
- smechanizm korbowodowy lub mimośrodowy
- prowadzenie suwaka
- stempel prasujący
- mechanizm podający
- komora wstępnego zagęszczania
- komora prasująca
Rys. 2. Budowa brykieciarki tłokowej
- szafa sterownicza,
- silnik,
- pas transmisyjny,
- koło zamachowe
- zbiornik zasypowy,
- prowadnica,
- komora zagęszczająca,
- przeniesienie napędu ślimaka wstępnego zagęszczenia,
- korpus.
Zasada działania

Rys. 3. Schemat cyklu pracy prasy (opis w tekście)
Materiał podawany jest i wstępnie zagęszczany w sposób ciągły, przez śrubowy mechanizm podający (4), do komory wstępnego zagęszczania (5). Z komory tej surowiec jest wybierany i przesuwany cyklicznie, przez stempel prasujący (3), w stronę komory prasującej (6). Stempel ten pracuje z dużą częstotliwością (150 ÷ 250 cykli na minutę), ruchem posuwisto-zwrotnym, połączony jest sztywno z suwakiem (2). Suwak z kolei połączony jest z mechanizmem korbowodowym (lub mimośrodowym) (1) zamieniającym ruch obrotowy, pochodzący od silnika elektrycznego, w ruch posuwisto-zwrotny. Na osi wału dla zwiększenia momentu pracy umieszczone jest koło zamachowe. W tulei stożkowej materiał, z każdym uderzeniem stempla przesuwany jest skokowo i poddawany krótko dużemu ciśnieniu dochodzącemu do 200 MPa. Na skutek działania wysokiego ciśnienia i dużych sił tarcia (międzycząsteczkowego jak i o ścianki tulei prasujących) wytwarza się temperatura dochodząca do 150º C. Po sprasowaniu w tulei skośnej materiał przesuwany jest dalej do walcowej części tulei. Tam ma on określony czas na wstępne ustabilizowanie i wyrównanie ciśnienia, temperatury i struktury. Po wyjściu brykietu z komory prasującej jest on kierowany do specjalnych kilku lub kilkunastometrowych prowadnic. W prowadnicach tych brykiet ostatecznie oddaje wilgoć (3÷5%) i temperaturę uzyskując pożądane cechy mechaniczne i fizyczne.
Brykieciarki hydrauliczne
Brykieciarki hydrauliczne możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza tzw. z otwartą komorą prasowania, drugą grupę stanowią brykieciarki z zamknięta komorą prasowania. Do głównych ich wad można wyróżnić mniejszą zazwyczaj wydajność jak i skomplikowane systemy zamykania/otwierania komory.
W zależności od zastosowanych zasilaczy hydraulicznych, siłowników i matryc w brykieciarkach hydraulicznych można uzyskać szeroki wachlarz wydajności. Zaczynają się one od kilkudziesięciu a kończąc na kilkuset kg/h. Wydajność uzależniona jest również od właściwości prasowanego materiału (wilgotność, rozdrobnienie, ciężar właściwy). Brykieciarki te w porównaniu z innymi charakteryzują się względnie małą wagą.
Rys. 1. Budowa brykieciarki hydraulicznej Gdzie:
- zbiornik surowca,
- siłownik wstępnego zgniotu,
- elektrozawory,
- szafa sterownicza,
- zasilacz hydrauliczny,
- siłownik głównego prasowania,
- komora zagęszczająca (wstępna i właściwa),
- siłownik krótkiego skoku,
- element zacisku brykietu.
Brykieciarka stemplowa, hydrauliczna
Zastosowanie – charakterystyka
Brykieciarki tego typu wytwarzają brykiety cylindryczne o warstwowej, łamliwej budowie. Ich średnica waha się od 50 do 100 mm, a długość rzadko osiąga dwu krotność średnicy. Ze względu na ograniczenia hydrauliki, wydajność tych maszyn rzadko przekracza 300 kg/h. Znajdują zastosowanie przy przetwarzaniu odpadów drzewnych w małych i średnich firmach, najczęściej stolarniach. Są również chętnie wykorzystywane w prasowaniu różnych odpadów z tworzyw sztucznych i metali kolorowych. Paliwa wytwarzane w tych maszynach w dużej mierze wykorzystywane są przez same firmy je wytwarzające, a nadmiar odsprzedawany jest małym i średnim odbiorcom.
Rys. 2. Schemat ideowy prasy:
- mechanizm podający
- stempel zagęszczający
- siłownik hydrauliczny
- siłownik hydrauliczny
- stempel prasujący
- komora zagęszczająca
- komora prasująca
- siłownik hydrauliczny
- mechanizm regulacji oporu prasowania
Rys. 3. Schemat cyklu pracy prasy (opis w tekście)
Zasada działania
I - mechanizm podający (1) napełnia komorę zagęszczającą (6) i prasującą (7) materiałem,
II – siłownik hydrauliczny (3) przesuwa stempel (2) w dolne położenie, powodując zamknięcie komory prasującej (7) i wstępne zagęszczenie brykietowanego materiału,
III – siłownik hydrauliczny przesuwa stempel prasujący (5), który z kolei napiera i prasuje materiał znajdujący się w tulei w kierunku poprzednio sprasowanego materiału,
IV – po osiągnięciu zakładanego ciśnienia brykietowania (najczęściej do 100 MPa) siłownik hydrauliczny, mechanizmu regulacji oporu prasowania (9), pozwala na przepchnięcie brykietowanego materiału w kierunku wylotu w celu zwolnienia miejsca na następną operację prasowania.
Podobny schemat:
Rys. 4. Cykl pracy brykieciarki hydraulicznej
Ślimak podający zapełnia komorę wstępnego zgniotu rozdrobnionym surowcem (rys.4a/b).
W kolejnej fazie następuje wstępne zagęszczenie surowca siłownikiem(rys. 4c). Długość pojedynczego brykietu możemy regulować ilością wstępnych zgniotów. Po zatrzymaniu stempla w dolnym położeniu siłownik głównego zgniotu przesuwa tłoczysko w kierunku wcześniej sprasowanego materiału (rys. 4d), który przytrzymywany jest siłownikiem krótkiego skoku(8 z rys.1). Aglomeracja właściwa wykonywana jest w tulei roboczej, wykonanej z hartowanej stali w celu zminimalizowania zużycia.
Po osiągnięciu odpowiedniego ciśnienia brykietowania następuje zwolnienie elementów zaciskowych(rys. 4e) i wypchanie uzyskanego brykietu poza tuleję prasującą.
Następuje powrót siłowników w stan początkowy.
Brykieciarka ślimakowa
Zastosowanie – charakterystyka
Brykieciarki ślimakowe prasują rozdrobniony materiał w sposób ciągły, pod ciśnieniem przekraczającym 100 MPa i w temperaturach nierzadko przekraczających 2000C. Duże siły tarcia i temperatury pracy wymuszają zastosowanie na narzędzia bardzo wytrzymałych i odpornych na ścieranie i temperaturę materiałów. Bardzo duże wymagania w stosunku do produkcyjnych brykieciarek ślimakowych sprawiają, że liczba firm mających je w swojej ofercie jest stosunkowo niewielka.
Brykieciarki ślimakowe charakteryzują się dużą rozpiętością wydajności, dlatego znajdują zastosowanie w firmach dysponujących zarówno małą jak i dużą ilością surowca.
W prasach tych powstają brykiety o najróżniejszych przekrojach, najczęściej okrągłych, ale i sześcio i ośmiokątnych, z otworem w środku. Ich średnica oscyluje wokół 60 mm, a długość jest regulowana przez cięcie bądź łamanie. Są one spalane najchętniej w tradycyjnych piecach i kominkach z ręcznym załadunkiem.
Rys. 1. Schemat ideowy brykieciarki ślimakowej:
- układ łożyskowania
- komora podająca
- ślimak podający
- komora zagęszczająca
- ślimak prasujący
- grzałka
Rys. 2. Schemat cyklu pracy prasy:
- 4a – strefa podawania i odpowietrzania
- 4b – strefa zagęszczania
- 4c – strefa wstępnego prasowania
- 4d – strefa brykietowania
Zasada działania
Ślimak wykonując ruch obrotowy wymusza ruch surowca wzdłuż swoich wrębów, przez wszystkie swoje strefy w stronę otwartej komory prasującej. Na skutek napotkanych oporów rośnie ciśnienie i temperatura (często wspomagana ciepłem płynącym od grzałek) w wyniku czego zachodzi proces brykietowania. Charakterystyka pracy ślimaka, przy dużych ciśnieniach, powoduje powstawanie bardzo dużych sił tarcia wewnątrz materiału jak i o powierzchnie narzędzi. Tarcie powoduje powstawanie dużych ilości ciepła, które często wzmacniane jest przez dodatkowe doprowadzenie go z zewnątrz (przez ścianki tulei bądź podgrzanie samego materiału przed prasowaniem). Temperatura ta, przy materiałach lignocelulozowych, zmniejsza opory tarcia i pomaga w upłynnianiu się substancji wiążących, takich jak lignina i żywica, przez co proces brykietowania przebiega sprawniej.
Zobacz naszą ofertę:
» brykieciarek hydraulicznych walec
» brykieciarek hydraulicznych kostka
» brykieciarek mechanicznych walec





